Kurt ile Kuzu

Kuzunun biri su içiyormuş pırıl pırıl bir dereden. Aç bir kurt çıkagelmiş yukardan. Av peşinde olduğu besbelli hazretin. — Vay, demiş öfkeyle, sen kim oluyorsun da suyumu bulandırıyorsun, şimdi gösteririm ben sana! — Aman efendim, demiş kuzu, kızmayın da bulunduğum yere bir bakın. Ben nasıl bulandırırım suyunuzu? Akıntı benden yana, siz yukardasınız, ben yirmi adım aşağıda. — Onu bunu bilmem, demiş kurt. Bulandırıyorsun işte, o kadar… hem dahası var, sen bana küfretmişsin geçen yıl. — Nasıl olur Devletlim, demiş kuzu, geçen yıl dünyada yoktum. Ben bir süt kuzusuyum, baksanıza. — Sen değilsen kardeşindi o zaman, ukala! — Kardeşim yok ki küfretsin size. — Seninkilerden biridir öyleyse… İşiniz gücünüz beni çekiştirmek, çobanlarınız köpeklerinizle birleşerek hepsini anlattılar bana. Size artık haddinizi bildirmeli, der demez ”devletli” hazretleri kaptığı gibi kuzuyu bir hamlede  yönelmiş dosdoğru ormana…

Kim daha güçlüyse hep odur haklı, inanmayanlar dinlesin bu masalı.

Bu yazı La Fontaine amca kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.