Öküz ile Kurbağa

Kurbağa bir öküz görmüş çayırda, o kadar hoşlanmış ki, bayılmış boyuna posuna…
Öküze bakmış kabarmış, kabardıkça şişmiş, ıkınmış, sıkınmış, gerilmiş, ille de öküze benzeyecek. Gerginlikten nefes alamayacak hale gelmiş. Eşine sormuş:
– Nasıl hanım öküz kadar oldum mu?
Hanımı şöyle bir sağdan bakmış, birde soldan:
– Nerdeee… demiş.
Kurbağa daha bir hırslanmış
:
– Al öyleyse demiş. Şimdi nasılım?
Bunu söylemiş ya, iyice şişmiş. Hanım gülmüş:
– Vazgeç bu sevdadan demiş.
Bizimki iyice hiddetlenmiş.
-Sen dur hele bakalım, demiş: Şişmiş, bir daha, biraz daha, derken çat diye çatlamış.

İşte böyle, herkes kendinden olmayana böyle hayran hayran bakacak. Ama onun gibi olmaya çalıırsa da çat diye çatlayacak.

Bu yazı La Fontaine amca kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.